CLASSIC
MARATHON MAN (1976)
REGIE
John Schlesinger
CAST
Dustin Hoffman, Laurence Olivier, Roy Scheider, Marthe Keller en William Devane
Marathon Man staat waarschijnlijk het meest bekend om de martelscène in de tandartsstoel van voormalig nazikamparts 'Der Weisse Engel' Christian Szell (Laurence Olivier). Het is inderdaad geen scène die je moet zien vlak voordat je naar de tandarts gaat, maar eigenlijk valt dit fragment nog wel mee. Wat meer indruk maakt is de paranoia waar lijdend hoofdpersonage Babe (Dustin Hoffman) mee te maken krijgt. Vanaf het moment dat zijn broer Doc (Roy Scheider) hevig bloedend bij Babe in de huiskamer bezwijkt, is ook Babe zijn leven niet meer zeker. Wie is nog te vertrouwen?
It's a classic...
Marathon Man draait vooral om de paranoia die er kan ontstaan op het moment dat alle zekerheid uit iemands leven wordt weggehaald. En dat is zeker het geval bij marathonloper Babe. Het gegeven dat vervolgens ook niemand te vertrouwen is, iets dat nu een veelbeproefd onderdeel is van films, wordt hier dan ook keurig uitgewerkt. Uiteindelijk blijkt de plot rond de kamparts Szell om iets simpels te draaien en de climax op een niet ter zake doende locatie, namelijk een watertoren, doet gezien vanuit nu, een beetje merkwaardig aan. De hoofdrolspelers leveren degelijk werk, hoewel Hoffman lichtelijk gaat irriteren als de pussy-marathonloper. Szell is een klassieke schurk geworden, en hoewel de tandartsmartelscènes het bekendst zijn, is het vooral de scène waarin de nazibeul zich in een Joodse wijk begeeft om met diamanten te handelen en daarbij herkend wordt door zijn oude slachtoffers, het ijzingwekkendst.
Klassieke feitjes
Het verhaal gaat dat Dustin Hoffman als de ware method actor voor zijn rol als marathonloper vlak voor de opnames wat rondes ging rennen om er echt bezweet en moe uit te zien. Toen zijn tegenspeler Olivier vroeg waarom hij er zo uitzag, legde Hoffman het hem uit. Oliviers reactie: 'Why not try acting?'
Geen opmerkingen:
Een reactie posten