vrijdag 22 januari 2010

AVATAR

REGIE: James Cameron
CAST: Sam Worthington, Zoe Saldana, Sigourney Weaver en Michelle Rodriguez

Ik wil niet zeuren over ‘te weinig plot en te oppervlakkige karakters’. Ik houd van blockbusters! Ik ben dol op verstand op nul en kijken maar. Het enige wat ik vraag, vereis, is een beetje hart en ziel. Mee kunnen leven. Wat dat betreft schiet Avatar als je het mij vraagt alle doelen voorbij.
We zijn ergens ver in de toekomst, 2154 als ik het me goed herinner, en ex-marinier Jake Sully (Worthington, rijzende ster sinds Terminator: Salvation (2009); maar ga hem vooral zien in de rauwe, indringende film Somersault (2004) met collega-Aussie-actrice Abbie Cornish) wordt naar de planeet Pandora gestuurd om daar te infiltreren bij de Na’vi. De mensheid is namelijk op Pandora neergestreken om een kostbaar mineraal uit de bodem te halen. Alleen zitten boven op die bodem het blauwe volk de Na’vi, met een heuse Tree of Life. Die tree staat behoorlijk in de weg. Praten met de Na’vi werkt niet, ze willen niet weg, ze geven om de natuur, dus is het Jakes taak om hun vertrouwen te winnen en ze duidelijk te maken dat ze toch echt weg moeten voordat kolonel Quaritch ze met bulldozers omver komt werpen. Dit doet Jake door een avatar van zichzelf te creëren, waardoor hij net zo blauw is als de Na’vi en op die manier ‘een van hen’ zal zijn. En dat werkt. Hij wordt verliefd op een Na’vivrouwtje, Neytiri (een volledige motion-capturerol van Zoe Saldana), gaat volledig op in de prachtige natuur van Pandora en wordt inderdaad volledig een Na’vi. Met als gevolg dat hij ze niet meer kan overtuigen om te vertrekken, want: de mensen mogen niet de Tree of Life vernietigen! De mensen moeten een lesje geleerd worden! De Na’vi moeten ten strijde trekken tegen de mensen! Allemaal onder leiding van Jakesully (geen tikfout, zo noemen de Na’vi hem)!
Dit komt cynisch over, ik weet het – de boodschap is goed, dat is het probleem niet. We mogen de natuur niet slopen. MAAR MOET DAT ER ZO OVERMATIG INGERAMD WORDEN?! Op zo’n manier dat de film totaal niet spannend is? Of met enige sensiviteit? De Na’vi zijn goed, de mensen zijn slecht, kolonel Quaritch al helemaal, er wordt geknokt, geschoten, veel levenslessen over de natuur gegeven, er wordt nog een beetje gezoend maar ik zat halverwege al met mijn gedachten bij heel andere zaken…
Een volledige misser dus, wat mij betreft. De Golden Globes voor beste film en beste regie zijn al binnen, maar die zijn waarschijnlijk alleen voor de techniek. Want daardoor is het een oogstrelende film geworden: ga het vooral zien in 3D, en als het even kan in een IMAX-bioscoop. Want het ziet er schitterend uit. Volgende keer alleen iets meer hart en ziel graag.

2 SCHILDPADJES





Geen opmerkingen: